W dawnych czasach centralnym punktem miasta był Rynek czyli plac targowy. Rynek to plac prostokątny z wychodzącymi z narożników prostopadłymi ulicami. Niegdyś przy wejściu na Rynek znajdowały się bramy wjazdowe. W zapiskach klasztornych znajdują się informacje o trzech takich bramach: Warszawskiej, Krakowskiej i Warckiej. Niestety żadna z tych bram nie doczekała naszych czasów. Ostatnią rozebrano w 1800 roku. Miejsca ich ustuowania zdradzają jedynie krzywizny ulic. Najcenniejszymi zabytkami Sieradzkiej Starówki są niewątpliwie budynki mieszkalne z włączeniem kamienicy zwanej "Pojagiellońską" przy ulicy Dominikańskiej 2. Kamienica ta była własnością polskiego króla Kazimierza Jagiellończyka. Do najciekwszych kamienic zaliczamy budynki spod numerów 9, 13, 14, 15, 17, 18, 20. Partery tych budynków posiadają niezwykle ciekawą wykładzinę kamienną. Wszystkie z tych budynków posiadają dachy dwuspadowe, kryte czerwoną dachówką. Na centralnym miejscu w rynku stał Ratusz. Piszę stał bo niestety nie doczekał on naszych czasów. Dokładna data wybudowania ratusza nie jest znana. Prawdopodobie powstał w 1520 roku. Z zapisek wiemy, że pełnił fukcję sali sądowej, karceru i szynkowni. Ostatnią wzmiankę o ratuszu odnajdujemy w 1777 roku, która jest opisem owej budowli. Dalej niestey nie wiadomo co się z nim ratuszem. Plany przebudowy rynku Starego Miasta Obszar rynku Starego Miasta, mimo zniszczeń wojny, zachował charakter minionych epok. Przyjęte w projekcie rozwiązania, zakładają przywrócenie temu obszarowi funkcji handlowo-usługowej na znacznie większą skalę. Projektanci starali się nie ingerować w przestrzeń powyżej obecnego poziomu placu, porządkując ją jedynie pod względem plastycznycm i funkcjonalnym. Nowa kubatura, która powstanie z części podziemnej, stanie się dodatkową kondygnacją. W samym obszarze rynku, zaakcentowanych zostanie kilka elementów. Pierwszym z nich będzie odtworzenie zewnętrznego obrysu ratusza będącego ażurową konstrukcją, o kubaturze istniejącego niegdyś obiektu. Drugim elementem jest stara studnia stojąca na zwieńczeniu dolnego placu, wyznaczająca jdnocześnie zejście do nowych przestrzeni. Dolny poziom placu, wzbogacony o małą architekturę i niską zieleń, będzie tworzył znakomite tło do dowolnej aranżacji jego środkowej części. Galeria Zdjęć